Ćwiczenia na koncentrację dla dzieci: 15 zabaw w domu

Klasyk z podwórka. Dziecko podchodzi, gdy prowadzący stoi tyłem, i zamiera, gdy się odwraca. Kto się ruszy, wraca na start.

Trudniej: Liczcie w różnym tempie, raz szybko, raz bardzo wolno. Przewidywanie rytmu przestaje wtedy wystarczać.

Mówisz „dotknij głowy”, a dziecko dotyka palców u stóp. Mówisz „dotknij stóp”, dotyka głowy. Badacze używają tej zabawy jako miary samoregulacji u przedszkolaków.

Trudniej: Dołóż drugą parę: kolana to ramiona, ramiona to kolana.

Włączasz muzykę, dziecko tańczy. Gdy muzyka milknie, zastyga jak posąg do chwili, aż znów zagra.

Trudniej: Zmień sygnał: zastygamy, gdy muzyka gra, tańczymy w ciszy.

Przez pięć minut rozmowy nie wolno powiedzieć „tak” ani „nie”. Zadajesz pytania, na które aż się prosi tak odpowiedzieć.

Trudniej: Zakazane są też „aha” i kiwanie głową.

Czytasz bajkę. Za każdym razem, gdy padnie słowo „las”, dziecko klaszcze raz.

Trudniej: Dwa słowa i dwa gesty: na „las” klaśnięcie, na „wilk” tupnięcie.

Dziecko wykonuje polecenie tylko wtedy, gdy zaczyna się od słów „Mistrz mówi”. „Mistrz mówi: podskocz” tak, samo „podskocz” nie.

Trudniej: Przyspiesz i pokazuj ruchy przy każdym poleceniu, także bez słów „Mistrz mówi”. Dziecko musi słuchać, a nie naśladować.

Na stole leży sześć przedmiotów. Dziecko patrzy, zamyka oczy, Ty coś zabierasz albo zamieniasz miejscami. Co się zmieniło?

Trudniej: Więcej przedmiotów i zmiana subtelna: odwrócony kubek zamiast zabranego.

Na kartce wypisz w nieładzie liczby od 1 do 25. Dziecko wskazuje je palcem po kolei, jak najszybciej, a Ty mierzysz czas.

Trudniej: Na zmianę liczby i litery: 1, A, 2, B, 3, C. To już przełączanie uwagi, dla dzieci od około ośmiu lat.

„Pakuję plecak i biorę jabłko.” Następna osoba powtarza i dokłada: „…jabłko i latarkę”. Gracie, dopóki ktoś się nie pomyli.

Trudniej: Rzeczy w porządku alfabetycznym albo tylko z jednej kategorii.

Wyklaskujesz krótki rytm, na przykład dwa szybkie klaśnięcia i jedno wolne. Dziecko powtarza.

Trudniej: Dłuższe rytmy albo klaśnięcia przeplatane tupnięciami.

Mówisz trzy cyfry, dziecko powtarza je w odwrotnej kolejności: 4, 7, 2 to 2, 7, 4.

Trudniej: Po każdym udanym podejściu jedna cyfra więcej. Nie gońcie rekordów: cztery cyfry od tyłu to dla wielu dzieci spore wyzwanie.

Ułóż z pięciu klocków prostą budowlę, pokaż ją przez dziesięć sekund i zakryj ręcznikiem. Dziecko buduje taką samą.

Trudniej: Więcej klocków, krótszy czas patrzenia, klocki w podobnych kolorach.

Kto zbuduje wyższą wieżę, zanim przesypie się klepsydra albo minie minuta na stoperze? Klocki trzeba układać ostrożnie, żeby wieża się nie przewróciła.

Trudniej: Klocki kładzione tylko jedną ręką albo tylko na krótszym boku.

Umówcie się na dziesięć minut układania, na przykład do dzwonka minutnika. Potem przerwa, nawet jeśli obrazek nie jest skończony.

Trudniej: Co tydzień odrobinę dłuższy blok albo puzzle o jeden rozmiar trudniejsze.

Znana gra na dwóch kratkowanych planszach. Wymaga pamiętania, gdzie już się strzelało, i planowania kolejnych ruchów.

Trudniej: Bez zaznaczania pudeł na kartce, trzeba je pamiętać.